Reklama
Reklama
3-letni Stefcio Zgiep ze Szczytna jest już po operacji serduszka w Stanach Zjednoczonych. Chłopiec czuje się dobrze i wraz z rodziną jest już w domu. O jego życie walczyli mieszkańcy całego powiatu. - Dziękujemy tym wszystkim, którzy przyczynili się do uratowania życia naszego synka – mówią Marta i Jan Zgiepowie, rodzice 3-latka. Operacja kosztowała ponad milion złotych. Podczas różnego rodzaju zbiórek charytatywnych udało się zebrać ponad 857 tys. zł. Resztę dołożył Narodowy Fundusz Zdrowia.
Stefcio 12 września skończył 3 lata. Przez ten czas jego rodzice drżeli o każdy jego oddech. Chłopiec urodził się z bardzo rzadką wadą serca, która bez operacji mogłaby doprowadzić do jego śmierci. Rodzice rozpoczęli rozpaczliwą walkę.
Szansą była operacja w klinice w Bostonie. Koszt – ponad milion złotych. Dzięki różnego rodzaju zbiórkom i ogromnemu zaangażowaniu mieszkańców naszego powiatu, Banku Spółdzielczego w Szczytnie, firm udało się zebrać ponad 857 tys. zł. Brakująca kwotę dołożył Narodowy Fundusz Zdrowia.
Trzy dni po trzecich urodzinach Stefcio i jego rodzice wylecieli do Stanów Zjednoczonych. W Bostonie chłopiec przeszedł jeszcze raz szereg badań i konsultacji. 24 września odbyła się, trwająca osiem godzin, operacja serca chłopca.
Reklama
- To bardzo skomplikowany zabieg. Upraszczając polegał na zamianie funkcji komór – relacjonuje Jan Zgiep, tata Stefcia. - Takie operacje wykonuje na świecie tylko ta jedna klinika, do której my trafiliśmy. Początkowo miały być dwie operacje, ale doktor prowadzący, po obejrzeniu Stefcia na żywo, zmienił te plany i zadecydował o przeprowadzeniu jednej dużej operacji. Według niego powinno to wystarczyć do końca życia.
Po operacji 3-latek spędził w szpitalu jeszcze 12 dni. Badania, kontrole, rehabilitacja. Rodzina Zgiepów wróciła do Polski 25 października.
- Stefcio jest już pod opieką polskich lekarzy w Olsztynie i Warszawie – mówi Marta Zgiep. - Wszystko wygląda na to, że wróci do pełnego zdrowia, a my przestaniemy drżeć o każdy jego oddech.
Reklama
- Jesteśmy bardzo wdzięczni i ogromnie zaskoczeni wielkością pomocy, która do nas płynęła często od zupełnie obcych ludzi – mówi pan Jan. - Nie wiem, czy kiedykolwiek spłacimy ten dług, ale bardzo wam wszystkim za to dziękujemy, bo to, że Stefcio żyje, to wasza zasługa.
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Patrycja
Super wiadomość i rodziny błysk w oku widać :-)