Tematu na pewno nie przemilczy nasza redakcja, bo sygnały i opinie Czytelników są dla nas świętością. O wyjaśnienie tej sprawy zwróciliśmy się do burmistrza Szczytna, bo właścicielem tego terenu jest miasto.

 

- Na wszystkie prace prowadzone w parku mamy odpowiednie zgody i pozwolenia – wyjaśnia Krzysztof Mańkowski. - Z parku usunęliśmy trzynaście suchych drzew, pięć - które ucierpiały wskutek ostatnich wichur, a jedna daglezja została podana pielęgnacji – uspokaja. - Musieliśmy to zrobić, bo park cieszy się coraz większą popularnością wśród zwiedzających, a stan drzew zagrażał ich bezpieczeństwu. Nic złego tam się nie dzieje.

 

Sygnał pani Beaty to niejedyna opinia, która trafiła do naszej redakcji. W jednym z komentarzy Czytelnik o nicku „Obserwator” też odniósł się do parku: „Park historyczny tzw. Andersa, przy SP 3 to jakieś fatalne miejsce, od lat nikt się nim nie interesuje, a raczej regularnie je niszczy. Codziennie mijam to miejsce i trudno w to uwierzyć, kto tym wszystkim kieruje?

 

Szkoda nie wykorzystać takiego potencjału w centrum miasta, zagospodarować i udostępnić dla mieszkańców. Mamy tyle miejsc z historią, ale jakoś nikt tego nie widzi. Niszczy się park, dopuszcza się pato-renowacji w zabytkowych budynkach. Nie oznacza się zabytków? Szkoda, bo turyści często mają problem z odnalezieniem „tych ciekawych miejsc”.

 

Park przy ulicy Skłodowskiej-Curi ma ponad 100 lat. Założony był przez fabrykanta Richarda Andersa. Przed wojną była to wyjątkowa wizytówka Szczytna. Nie powstydziłoby się jej niejedno miasto, a kto wie, może nawet i stolica.

 

Do rodziny Andersów należała jedna trzecia Szczytna. Richard był absolwentem biologii na Uniwersytecie Królewieckim. Znacząco przyczynił się do rozwoju miasta. Dbał nie tylko o swoje interesy, ale też brał czynny udział w życiu społecznym ówczesnego Szczytna.

 

Park powstał w 1906 roku i od razu stał się atrakcją grodu. Na jego terenie utworzono m.in. staw i niewielki amfiteatr. Dość często spacerowiczom przygrywała orkiestra miejska lub wojskowa. Pobudowane było tam też boiska do gier zespołowych, a nawet imponujących rozmiarów kort tenisowy.