Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Co roku przejmuje władzę nad Szczytnem na prawie trzy dni i noce. Nie jest despotą, nie wykorzystuje swoich uprawnień. Gdyby jednak zliczyć wszystkie te dni przez lata pełnienia funkcji, to pewnie uzbierałaby się cała, prawdziwa kadencja. Mowa - oczywiście – o Jurandzie. Tadeusz Piórkowski wciela się w tę literacką postać już... Zresztą, niech sam opowie.
Zatem, to ile już lat jesteś Jurandem?
Sam dokładnie nie pamiętam. Zaczęło się pod koniec lat 70. ubiegłego wieku, kiedy dyrektorem Miejskiego Domu Kultury był niestety, nieżyjący już, Eugeniusz Ozga. On to wymyślił, by przy okazji ówczesnych Dni Szczytna, które odbywały się w maju, zrobić taki powrót Juranda do Szczytna. Znaliśmy się towarzysko, Gienek „rzucił” mi ten pomysł, mi się spodobał i tak to się zaczęło. Nawet od samego początku mieliśmy stroje z właściwej epoki, bo w MDK-u działał wtedy teatr, była garderobą ze sporą liczbą różnych scenicznych strojów. Przy trzecim czy czwartym wjeździe zrobiliśmy nawet w fosie bardzo fajny turniej rycerski. Myślę, że wśród mieszkańców Szczytna jest wiele osób, które pamiętają szczegóły tych początków i może swe wspomnienia przekażą „Tygodnikowi” (czekamy – mail: biuro@tygodnikszczytno.pl – przyp. red.).
I tak nieprzerwanie?
Szczerze mówiąc nie pamiętam, jak to wyglądało w czasie stanu wojennego. Wydaje mi się, że Dni Szczytna były, ale może mi się tylko wydawać. Na pewno miałem roczna przerwę, kiedy na początku wieku, bodaj w 2002 czy 2003 roku miasto wymyśliło, że zmieni formułę na nowoczesną i Jurand (nie ja) wjechał na czele kawalkady motocykli. To się jednak nie przyjęło, skoro rok później znów przyjmowałem na scenie klucz od bram grodu. I jeszcze jedną przerwę miałem – w 1998 roku bodaj, po operacji kręgosłupa nie mogłem dosiadać konia, a Jurand przecież musiał być. I był – zastąpił mnie znajomy... ksiądz aż z Białej Piskiej. Poznaliśmy się ze dwa lata wcześniej, podczas jakichś uroczystości na Polach Grunwaldzkich, w których brały też udział moje konie. A że on był kawalerzystą, miłośnikiem koni, to na moją prośbę przyjechał do Szczytna, by odegrać rolę Juranda.
Reklama
Formuła jednak się zmienia. Od dwóch czy trzech koni i paru giermków do solidnego orszaku...
O tak. O tym zapomniałem. Scenariusz otwarcia i zamknięcia Dni i Nocy jednak się zmieniał. Często były wprowadzane jakieś zmiany, które miały do wydarzenie uatrakcyjniać. I sam orszak rzeczywiście co roku się rozrasta, coraz więcej osób w nim uczestniczy. Z przemarszu Juranda przez Szczytno robi się powoli taki ogólny happening, którego celem jest – za każdym razem – zapraszanie do uczestnictwa w tymże orszaku dla wszystkich, żeby był to taki radosny moment dla każdego.
Jak się rządzi miastem?
Myślę, że trudno, gdybym naprawdę miał się w rolę włodarza miasta wpasować, szczególnie w te świąteczne dni. To czas wyjątkowej mobilizacji. Nie chciałbym władać grodem na stałe, na pewno nie. Nawet organizatorem święta też nie chciałbym być. Niezależnie od tego, ile osób i jak często narzeka, a przecież malkontentów nie brakuje, to od strony organizacyjnej, logistycznej, to ogromne przedsięwzięcie. Osobiście jestem dla organizatorów, a szczególnie dla Andrzeja Materny dziś, a dla poprzednich dyrektorów MDK-u kiedyś – pełen podziwu i uznania.
Reklama
Nie nudzi ci się bycie Jurandem?
Jakoś nie. Tak się przyzwyczaiłem, że traktuję to jako swój obowiązek. Wiek już zacny, bo 55 lat to nie tak mało, ale dopóki sił wystarczy, będę tych kluczy od miasta pilnował. I mam nadzieję, że ta tradycja Jurandowa zostanie w rodzinie, że po mnie, gdy nadejdzie czas, tę rolę przejmie mój syn. Moi dwaj synowie uczestniczą w orszaku, oczywiście konno, córka – prawie 13-letnia, też ma na to wielką ochotę i pewnie pojechałaby już w tym roku, ale akurat w tym czasie będzie na zawodach jeździeckich. Następnym Jurandem w rodzinie Piórkowskich będzie zapewne mój średni syn – dziś 23-letni Aleksander, młody i pragmatyczny, ale konie lubi i jeździć na nich też, jest nawet instruktorem jeździectwa. Z moich latorośli największą konną pasjonatką jest córka, ale chyba nie da się tak zmienić literackiej prawdy, by Juranda przerobić na Jurandę.
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
A kto ten Wilczek, że aż taki artykuł o niej m piszą?
Rafał
2026-06-17 16:58:24
Ten człowiek ma zdolności do likwidacji i zamykania
Bodzio
2026-06-17 09:21:02
Te Spaliny sławne ze złej strony . Wczesniej pedofila złapali , teraz 3, 8 promyka. Szofer
konrado
2026-06-16 22:12:28
Uuuu to w restauracji grota pewnie szambo wybija że zmywarki
Mieszkaniec
2026-06-16 21:22:40
Dzień dobry Państwu. No wreszcie ktoś odważył się powiedzieć to głośno! Pani Radna Malwina Prusińska słusznie „męczy” odpowiednie osoby o temat Dworca PKS, bo — nie oszukujmy się — ten plac wygląda tak, jakby czas zatrzymał się tam w 1981 roku i od tamtej pory nikt nie miał odwagi tam zajrzeć. Wstyd to mało powiedziane. Nie wiem, czy Pan Michał Trusewicz faktycznie był na tym dworcu osobiście, czy tylko widział go na zdjęciu z satelity, ale skoro już rozmawiamy o transporcie, to mam kilka pytań, które aż proszą się o odpowiedź. Może jakaś kompetentna osoba z ratusza pochyli się nad tym postem — choćby na tyle, żeby nie dostać skurczu pleców. Do rzeczy: 1) Kto wydał pozwolenie dla przewoźników EGER, IKEA i całej reszty floty kosmicznej na parkowanie na parkingu przy Andresa/Lipperta? Bo wygląda to jak prywatny terminal lotniczy, tylko bez samolotów. 2) Czy właściciele tych pojazdów płacą za parkowanie? Pytam, bo parking wygląda jak powierzchnia Marsa po gradobiciu — kratery, jeziora po deszczu i dekoracje w postaci pustych butelek. NASA mogłaby tam kręcić dokument o terraformacji. 3) Dlaczego te autobusy jeżdżą przez Lipperta? Mieszkańcy mają tam survival na co dzień, a przejście przez ulicę to jak gra w „Froggera” na poziomie hard. 4) Co z autami lokalnego zbieracza skarbów? Pan został przegoniony spod Starostwa, więc przeniósł się na parking i dalej parkuje swoje rydwany pełne… powiedzmy: „kolekcji”. Czy naprawdę nie ma sposobu, żeby zakończyć tę epopeję? 5) Czy Straż Miejska lub Policja może tu zareagować? W końcu to centrum miasta, a nie strefa wolnego handlu i dowolnego parkowania. 6) I na koniec — hit sezonu. Pseudo‑przystanek na Pasymskiej, vis‑à‑vis Biedronki, na drodze krajowej 53. Autobusy zatrzymują się na jezdni, zatoki brak, linie ciągłe jak mur chiński — wyminąć się nie da, więc rano korek jak w Warszawie, tylko bez metra. Zgodnie z przepisami decyzję o lokalizacji przystanku wydaje zarządca drogi, czyli GDDKiA (albo miasto, jeśli ma zgodę). No i pytanie: kto uznał, że to dobre miejsce? Bo wygląda to jak żart, tylko nikt się nie śmieje.
MilczącyMyśliciel
2026-06-16 14:58:26
Brawo, Kaiser Wilhelm II lubi to!
Klasyk
2026-06-16 14:27:07
Na kolejowej mapie Warmii i Mazur właśnie dzieje się coś, czego mieszkańcy Wielbarka nie widzieli od ponad trzech dekad. Po 34 latach pociągi Intercity znów zatrzymają się w ich miejscowości. - Gwoli sprostowania - spółka PKP IC powstała w 2001 r, więc Wielbark nie mógł czekać na jej pociągi 34 lata
wolf
2026-06-16 11:08:10
gratuluję szczycieńskiej policji brawurowej akcji, teraz czuję się bezpieczniej
20 porcji dilerskich
2026-06-16 10:11:23
Podoba mi się zaproszę żonę na wycieczkę .
Franek66
2026-06-15 07:49:34
Tak to jest, jak brzegi zabudowane. Jezioro ok, ale bylam raz i nigdy więcej.
Gabi
2026-06-14 19:30:23