Jest to instrument strunowy, zaliczany do chordofonów. Jednak ze względu na swoją specyfikę, rodzaj wydobywania dźwięku, rytmiczne uderzanie instrumentem o podłoże, pełnił rolę również instrumentu perkusyjnego (idiofonu).

 

Służył w mniejszym stopniu do muzykowania a bardziej do robienia hałasu, tzw. wrzawy obrzędowej. Wykorzystywany w ludowej muzyce podczas okresu bożonarodzeniowego i wielkanocnego, ale także w okresie karnawałowym.

 

Prezentujemy diabelskie skrzypce ze zbiorów naszego muzeum, które zostały przekazane przez Genowefę Budną, założycielkę szczycieńskiego zespołu ludowego Mazurskie Pofajdoki (jego rys historyczny - obok).

 

Instrument składa się z talerzy, bębenka i tamburynu umieszczonych na drewnianym trzonku. Talerze przymocowano na drewnianej głowie charakterystycznej dla przedstawianej postaci diabła, osadzonej na trzonku.

Klaudiusz Woźniak