Reklama
Reklama
Kontynuujemy nasz cykl prezentacji ratowników medycznych z naszego powiatu, którzy są na pierwszej linii walki z pandemią koronawirusa. To cisi bohaterowie tej walki. Dziś przedstawiamy, jednego z najmłodszych ratowników, Mateusza Domżałę (27 l.). W zawodzie zaledwie od kilku lat. „Tygodnikowi Szczytno” zdradza, dlaczego zdecydowali się na tę pracę, co jest w niej najtrudniejsze, co daje satysfakcję. Mówi też o swoich prywatnych zainteresowaniach.
Mateusz Domżała ma 27 lat. To również mieszkaniec Szczytna. Z pogotowiem związany jest od około 6 lat. Początkowo pracował tam jako wolontariusz. - Gdy jeszcze byłem na studiach z ratownictwa – mówi. - Zależało mi, aby teorię jak najszybciej zmieszać z praktyką. Aby nabrać doświadczenia. Od 3,5 roku jestem już zawodowym członkiem szczycieńskiego ratownictwa – dodaje z uśmiechem.
Może tym razem zacznijmy niestandardowo. Słyszałem, że twoją pasją są motocykle?
Dokładnie tak. To taka moja ucieczka od codzienności. Interesują mnie zwłaszcza te stare egzemplarze, takie jak WSK, czy MZK. Mają dusze. Odnawiam je, ale też jeżdżę nimi. Ale nie ukrywam, że zerkam też w stronę tych nowoczesnych maszyn, które mają niesamowite osiągi i bywają dosłownie dziełami sztuki.
Motocykliści to chyba grupa ludzi najbardziej zagrożonych ciężkimi wypadkami na polskich drogach...
To prawda, ale nie wynika to wyłącznie z winy motocyklistów, a raczej w ogóle z kultury jazdy kierowców na polskich drogach. Motocyklista nie jest chroniony blachami, jak kierowca auta. Potrafi w ciągu kilku sekund osiągnąć prędkość grubo ponad 100 kilometrów na godzinę. Duża prędkość, brak wyobraźni, kultury jazdy innych użytkowników i faktycznie może skończyć się tragedią.
Z zawodem ratownika medycznego związany jesteś od niemal 6 lat, pamiętasz swój pierwszy wyjazd?
Pamiętam, bo byłem tak zestresowany, że zamiast przynieść z karetki krzesło kardiologiczne, to przyniosłem nosze zbierakowe. Byłem wówczas na wolontariacie, jako trzeci członek zespołu. Po krzesło wysłał mnie starszy kolega. Wskazał, gdzie powinno być. Wiec bez zastanowienia wziąłem z tego miejsca to, co tam było. Potem gnałem raz jeszcze po właściwe urządzenie, które było niezbędne do przetransportowania pani z obrzękiem płuc. Była to interwencja w Romanach.
Reklama
Początki były trudne?
Bałem się, że sobie nie poradzę, że na czymś polegnę. A nie jest to zawód, gdzie można popełniać błędy. Niektórych nie da się naprawić. Walczymy o ludzkie życie i każdy z nas wie, że jest ono najcenniejsze. Każda śmierć zabija też coś w nas. Bardzo trudno jest się z tego podnieść, wrócić do normalności.
Co jest najtrudniejsze w tym zawodzie?
Dla mnie osobiście najtrudniejsze są sytuacje, gdy ginie jakaś osoba, a z drugą, która uczestniczyła w danym wypadku, muszę rozmawiać i podtrzymywać ją na duchu. Z reguły jest tak, że takie osoby bardzo dopytają się o innych uczestników wypadków. A ja muszę... kłamać. Z reguły mówię, że nie wiem, co z tą drugą osoba, bo przyjechała inna karetka i nią się zajmuje. Jest to niesamowicie trudne i obciążające.
Pamiętasz jakiś najtrudniejszy swój wyjazd?
Niestety pamiętam i to doskonale. To było kilka lat temu w okolicy Rozóg. Najpierw pojechaliśmy do wypadku, w którym zginęła kobieta, która na dodatek była w ciąży. Już samo to było dla mnie bardzo obciążające. Straszny widok, okropna tragedia. Po godzinie mieliśmy kolejny wyjazd. Okazało się, że pojechaliśmy do domu tej pani, bo zasłabła jej mama, która wyczekiwała powrotu córki. Z internetu dowiedziała się, że był jakiś wypadek, miała przeczucie, że dotyczyło to jej córki. Przez okna domu wyglądały z kolei dzieci pani, która zginęła. Gdy weszliśmy pytały nas, gdzie jest ich mama, bo czekają na nią z obiadem. Nawet nie wyobraża pan sobie, jak to ścisnęło moje serce. Chyba poczułem się znacznie gorzej niż na miejscu samego wypadku.
Reklama
Dla młodego ratownika takie sytuacje niosą ogromny stres, czy mimo to wybrałby pan raz jeszcze ten zawód?
Bez wahania, bo niesie on ze sobą też dużo dobra. Pomagamy ludziom, ratujemy ich życie, mimo że częściej spotykamy się z krytyką, to zdarzają się też miłe rzeczy, bywa że ludzie dziękują nam za pomoc. To dodaje nam skrzydeł i sensu naszej pracy. A na dowód tego, że wybrałbym ten zawód raz jeszcze dodam, że rozpocząłem właśnie drugi kierunek medyczny pielęgniarstwo.
Co najbardziej denerwuje pana w tej pracy?
Chyba to, że ludzie bez zastanowienia dzwonią po karetkę. Wzywają nas do drobnostek i odbierają tym samym innym szanse na profesjonalną pomoc, często szanse na życie. W naszym powiecie operują cztery karetki. Jeśli jedziemy do bólu brzucha, czy głowy, lub jakiegoś innego urazu, który wydarzył się jakiś czas temu i spokojnie można było udać się z tym do lekarza rodzinnego, to komuś, kto naprawdę potrzebuje natychmiastowej pomocy odbieramy tę szansę. Proszę o tym pamiętać i wzywać karetkę z głową.
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
To bardzo skromny i niezmanierowany Doktor. Cenię jako człowieka, który podchodzi do pacjenta z sercem. Zjeździłem całą Polskę, lecząc się prywatnie, i nigdy nigdzie nie otrzymałem tyle opieki i pomocy, którą okazał mi Pan Doktor. Ogromny szacunek.????????????
Dariusz
2026-04-02 18:31:30
Bez skrótów. Bez przypadków. Bez imienia. Bez nazwiska. Po prostu policjant. Ze Szczytna.
Czytelnik ze Szczytna
2026-04-01 17:48:06
To doskonały pomysł, niech mnie pan cytuje studentom ile tylko można, ludzie w końcu muszą poznać prawdę. nie tylko jednostronną fałszywą narrację. Cały świat wie czym Netanjahu wciągnął Trumpa w wojnę, oczywiście o aktach Epsteina, agenta Mossadu, nic Pan nie słyszał, prawda? :)... I nie Rosjanie o tym otwarcie mówią, tylko sami Amerykanie. W moich komentarzach piszę mój punkt widzenia, do którego mam pełne prawo...a Pan sraczki dostaje i nie potrafiąc się do nich merytorycznie odnieść, i podważyć, używa agresywnego personalnego ataku. Prawda jest niepodważalna.. co nie?
Polak
2026-04-01 14:02:23
Najbardziej to pewnie ucieszył się ten pan z DPS, ktory zawsze prosi o drobne pod biedra lub Orlenem. Jak każdy student dal mu piątaka to będzie miał na kilka czteropakow
Kamil
2026-04-01 12:35:56
Mądrzejewski-toponimiczne pochodzenie nazwiska od przymiotnika (mądry). Być może. Wgłębiając się jednak w twórczość p. Mądrzejewskiego zamieszczaną na łamach owego tygodnika, widzę człowieka, która za wszelką cenę chce nam wszystkim udowodnić, iż należy do starannie wyselekcjonowanej grupy mądrych. Grupa mędrców Donalda Tuska. Może się mylę. Może treści, które czytam, to myśli głębsze po głębszym. Może ja czegoś nie rozumiem i autor rzeczywiście jest mądrzejszy ode mnie. Szukam odpowiedzi. Na razie znalazłem jedną. Jak dla mnie mało miarodajną. Zawsze to jednak jakiś trop. Otóż statystyki nazwisk w Polsce podają, iż osobników płci męskiej o nazwisku Mądrzejewski jest tylko 266-u. Jak mawiała pani Kidawa-Błońska cyt: „gdyby natura chciała, to przekop by sama zrobiła\". Nie zrobiła. Z mądrością widać też jej nie poszło.
Zakute Łby : )
2026-04-01 12:08:43
Przekształcili w nową instytucję, która pewnie nic nie wniesie to i lepiej zarobią.
Do Marek
2026-04-01 08:52:59
Wspaniały , empatyczny lekarz. Życzliwy , ciepły Człowiek. Inny lekarz mnie zlekceważył. Pan doktor zrobił badania , przepisał leki. Przestało boleć. Stan zapalny zlikwidowany. Dziękuję za pomoc.
Marzenna Żakowicz
2026-03-31 21:40:33
Ty \"Polak\" ty \"Romek\". Zanim coś naPiSzecie, to się tysiąc razy nad tym zastanówcie, jeśli jeszcze potraficie.
Sławek
2026-03-31 14:52:25
Osobnik tytułujący się ksywą Polak jest niezawodny. Jego komentarze do moich mikro felietoników wprowadzę w najbliższym czasie jako materiał poglądowy do zajęć ze studentami z przedmiotu \"Biały wywiad i dezinformacja\". Tym razem mamy do czynienia z \"mykiem\" polegającym na wrzucanie do komentarza treści, o których w komentowanym materiale nie było mowy czyli: 1. Bogata Polska utrzymuje wrogą Ukrainę; 2. Trump rozpętał wojnę z Iranem na polecenie Izraela. Panie \"Polak\" jakby nie patrzeć widać starą dobrą ruską szkołę. Czekam na następne przykłady.
Wiesław Mądrzejowski
2026-03-31 14:20:27
Strzelnica o której wspomniałem to też jest dół, jednak pocisk wyleciał. Skoro zatem istnieje możliwość zranienia innego człowieka, a istnieje, dowód już Pani dałem, to taka strzelnica powinna mieć ściany, szczególnie, gdy w pobliżu są domy mieszkalne. Pogratuluje pan mieszkańcom, jak nie daj Boże dojdzie do podobnego wypadku, a prędzej czy później dojdzie, ciekawe czy wtedy też będą tak entuzjastycznie nastawieni.
nikoś
2026-03-31 13:11:34