Za sprawą Bogumiły Murach od soboty w Lipowcu działa stacjonarna kwiaciarnia. W dobie pandemii, gdy niemal każdy ogranicza lub nawet zamyka swoje biznesy, pani Bogumiła poszła zupełnie inną drogą. - Czasami trzeba zaryzykować – mówi. - O własnej kwiaciarni marzyłam od lat – dodaje z uśmiechem. - Ale nie tylko kwiaty tu będą, bo zajmę się też strojeniem sal weselnych, kościołów czy opieką nad grobami... Mam nadzieję, że pracy mi nie zabraknie.
Bogumiła Murach to pogodna 48-latka. Żona, mama trójki dzieci. Rolniczka. Z Lipowcem związana od 45 lat. - Miałam chyba ze trzy latka, kiedy sprowadziliśmy się do Lipowca z Kipar – wspomina. - Bardzo lubię tę naszą wieś.
Początkowo pani Bogumiła pomagała na roli, ale potem też pracowała na etatach w... szczycieńskich kwiaciarniach.
- U pani Przychodko i pani Tomaszewskiej – wspomina. - Od dziecka ciągnęło mnie do kwiatów. Łącznie przepracowałam w tej branży około 10 lat, dlatego doświadczenie mam i chyba łatwiej było mi podjąć tą decyzję.
Ostatnio z pracą krucho dlatego pani Bogumiła postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce.
- Oglądałam program Agrobiznes i tam jakaś pani tłumaczyła, że dostała dotację dla rolnika, który chce otworzyć działalność pozarolniczą – opowiada pani Bogumiła. - Ona otworzyła zakład kosmetyczny. Pomyślałam, że może ja spróbuję z kwiaciarnią.
Po tygodniu biznesplan był już gotowy i złożony wniosek do odpowiedniej agencji. - Czekałam ponad rok na rozpatrzenie i decyzję o przyznaniu mi dotacji. Jest to kwota 150 tys. zł, ale na razie otrzymałam 120 tys. - mówi. - Pieniądze można przeznaczyć wyłącznie na cele związane z uruchomieniem działalności. Kupiłam lokal, samochód dostawczy i wyposażenie kwiaciarni. Teraz, chcąc nie chcąc, muszę ten biznes poprowadzić przez 5 lat, bo w innym przypadku przyjdzie mi zwrócić te pieniądze. Ale mam nadzieję, że do tego nie dojdzie. Nie należę do ludzi, którzy bezradnie rozkładają ręce. Lubię działać. Do emerytury jeszcze daleko, trzeba coś robić.
Pani Bogumiła z działalnością ruszyła już w październiku. Pracowała zdalnie. Dekorowała sale, kościoły.
- Zajmowałam się też nagrobkami – mówi. - I mimo że uruchamiam punkt stacjonarny, to nadal będę świadczyła też usługi mobilne, bo wiem, że mieszkańcy Lipowca, ale też innych części naszego powiatu z tej formy chcą korzystać, do czego gorąco zachęcam. Na pewno nikt się nie rozczaruje – zapewnia w uśmiechem świeżo upieczona bizneswomen.
Pasją pani Bogumiły są kwiaty i rękodzieło.
- Wykonuję niemal wszystko, stroiki, bombki, donice lubię tak sobie dłubać, bo to mnie uspokaja – śmieje się 48-latka. - Mój mąż, jak na to patrzy, to czasami mówi, że on nie miałby do tego cierpliwości. Potrafię godzinami kleić jedną bombkę z ziarenek kawy. Oczywiście moje produkcje też będą w kwiaciarni. To oryginalne i niepowtarzalne przedmioty, które idealnie będą się nadawały na prezenty. Jeśli jakiś wnuk zadzwoni, by kwiaty dostarczyć na dzień babci, czy dziadka, bez problemu to zrobię. Ta praca daje mi radość, dlatego jestem naprawdę pełna optymizmu. Wierzę, że stacjonarna kwiaciarnia w Lipowcu będzie miała swoich stałych klientów. A jak będzie szło znakomicie, to może i w innej miejscowości otworzę filię – dodaje pani Bogumiła z uśmiechem.
Proszę powiedzieć, jakie cechy powinien mieć dobry florysta?
Myślę, że musi mieć wiedzę, umiejętności, zdolności plastyczne. Niezbędna jest także kreatywność.
Praca z kwiatami to nie taki prosty zawód. Skąd czerpie pani inspiracje?
Zewsząd. Przede wszystkim z otaczającej przyrody, ale także z czasopism, katalogów czy internetu. Staram się być na bieżąco z obecnymi trendami. Zdarza mi się wykorzystywać pomysły z mody. Otoczenie wokół daje wiele możliwości, więc inspiracje znajdują się same.
Jakie były Pani początki jako florystki? Skąd pomysł, aby obrać właśnie taką ścieżkę kariery?
Tak naprawdę nie wyobrażałam sobie innej drogi w moim życiu. Kwiaty to moja pasja, jestem z nimi związana od dziecka, więc to była naturalna kolej rzeczy. Prowadzenie kwiaciarni to bardzo pasjonujące zajęcie, gdyż codziennie tworzymy coś nowego. Nasza oferta jest naprawdę bogata i nie ograniczamy się tylko do tworzenia bukietów z okazji urodzin lub imienin. W naszej kwiaciarni można zamówić także wieńce pogrzebowe, stworzone ze świeżych kwiatów, które my doręczymy bezpośrednio do kościoła lub cmentarz na ceremonię pogrzebową.
A kto ten Wilczek, że aż taki artykuł o niej m piszą?
Rafał
2026-06-17 16:58:24
Ten człowiek ma zdolności do likwidacji i zamykania
Bodzio
2026-06-17 09:21:02
Te Spaliny sławne ze złej strony . Wczesniej pedofila złapali , teraz 3, 8 promyka. Szofer
konrado
2026-06-16 22:12:28
Uuuu to w restauracji grota pewnie szambo wybija że zmywarki
Mieszkaniec
2026-06-16 21:22:40
Dzień dobry Państwu. No wreszcie ktoś odważył się powiedzieć to głośno! Pani Radna Malwina Prusińska słusznie „męczy” odpowiednie osoby o temat Dworca PKS, bo — nie oszukujmy się — ten plac wygląda tak, jakby czas zatrzymał się tam w 1981 roku i od tamtej pory nikt nie miał odwagi tam zajrzeć. Wstyd to mało powiedziane. Nie wiem, czy Pan Michał Trusewicz faktycznie był na tym dworcu osobiście, czy tylko widział go na zdjęciu z satelity, ale skoro już rozmawiamy o transporcie, to mam kilka pytań, które aż proszą się o odpowiedź. Może jakaś kompetentna osoba z ratusza pochyli się nad tym postem — choćby na tyle, żeby nie dostać skurczu pleców. Do rzeczy: 1) Kto wydał pozwolenie dla przewoźników EGER, IKEA i całej reszty floty kosmicznej na parkowanie na parkingu przy Andresa/Lipperta? Bo wygląda to jak prywatny terminal lotniczy, tylko bez samolotów. 2) Czy właściciele tych pojazdów płacą za parkowanie? Pytam, bo parking wygląda jak powierzchnia Marsa po gradobiciu — kratery, jeziora po deszczu i dekoracje w postaci pustych butelek. NASA mogłaby tam kręcić dokument o terraformacji. 3) Dlaczego te autobusy jeżdżą przez Lipperta? Mieszkańcy mają tam survival na co dzień, a przejście przez ulicę to jak gra w „Froggera” na poziomie hard. 4) Co z autami lokalnego zbieracza skarbów? Pan został przegoniony spod Starostwa, więc przeniósł się na parking i dalej parkuje swoje rydwany pełne… powiedzmy: „kolekcji”. Czy naprawdę nie ma sposobu, żeby zakończyć tę epopeję? 5) Czy Straż Miejska lub Policja może tu zareagować? W końcu to centrum miasta, a nie strefa wolnego handlu i dowolnego parkowania. 6) I na koniec — hit sezonu. Pseudo‑przystanek na Pasymskiej, vis‑à‑vis Biedronki, na drodze krajowej 53. Autobusy zatrzymują się na jezdni, zatoki brak, linie ciągłe jak mur chiński — wyminąć się nie da, więc rano korek jak w Warszawie, tylko bez metra. Zgodnie z przepisami decyzję o lokalizacji przystanku wydaje zarządca drogi, czyli GDDKiA (albo miasto, jeśli ma zgodę). No i pytanie: kto uznał, że to dobre miejsce? Bo wygląda to jak żart, tylko nikt się nie śmieje.
MilczącyMyśliciel
2026-06-16 14:58:26
Brawo, Kaiser Wilhelm II lubi to!
Klasyk
2026-06-16 14:27:07
Na kolejowej mapie Warmii i Mazur właśnie dzieje się coś, czego mieszkańcy Wielbarka nie widzieli od ponad trzech dekad. Po 34 latach pociągi Intercity znów zatrzymają się w ich miejscowości. - Gwoli sprostowania - spółka PKP IC powstała w 2001 r, więc Wielbark nie mógł czekać na jej pociągi 34 lata
wolf
2026-06-16 11:08:10
gratuluję szczycieńskiej policji brawurowej akcji, teraz czuję się bezpieczniej
20 porcji dilerskich
2026-06-16 10:11:23
Podoba mi się zaproszę żonę na wycieczkę .
Franek66
2026-06-15 07:49:34
Tak to jest, jak brzegi zabudowane. Jezioro ok, ale bylam raz i nigdy więcej.
Gabi
2026-06-14 19:30:23