Fraszką ozdobiliśmy Szczytno

Innymi słowy – co z pewnością cieszy – Szczytno może stanowić i stanowi inspirację dla twórczych uniesień. Dowodem jest to, że dwaj autorzy, którzy nadesłali nam swoje utwory, pochodzą z terenów od Szczytna odległych. To cenne, bo zupełnie niechcący, poprzez fraszkowy konkurs, udało się trochę wypromować nasze miasto. Wszak obaj panowie, by móc o Szczytnie pisać, musieli się najpierw z miastem choć trochę, zapewne wirtualnie – zaprzyjaźnić.

 

Niestety, nie każdy z nadesłanych utworów spełniał rygory. Otrzymaliśmy np. wiersz o Szczytnie, ale właśnie wiersz, a nie fraszkę, jeden z uczestników nadesłał nam nawet wydany już zbiór swoich fraszek i innych form literackich, niestety – nie o Szczytnie. Niemniej, oczywiście, dziękujemy wszystkim uczestnikom zabawy za ich chęci i udział.

 

Wraz z oceniającym dzieła znanym nie tylko lokalnie pisarzem Jerzym Niemczukiem uznaliśmy, że wszyscy autorzy fraszek zasługują na uznanie, wszyscy więc zostaną obdarowani zapowiedzianymi upominkami. Dziś mogę już zdradzić, że w upominkowym zestawie znajdą się, opatrzone osobistą dedykacją, książki napisane i wydane przez mieszkańców naszego powiatu, m.in. wspomnianego Jurka Niemczuka czy Grażynę Mączkowską.

 

Miło jest nam też podkreślić, że nasza fraszkowa zabawa spotkała się z pochlebnymi opiniami. Praktycznie wszystkie osoby, które zainteresowały się konkursem, czynnie bądź biernie mu towarzyszyły, krótko komentowały: „fajny pomysł”. Ta pozytywna reakcja sprawia, że rozmyślamy nad kolejnymi, podobnymi przedsięwzięciami.

 

A teraz już pora na pokonkursowy plon.

 

Tadeusz Charmuszko

 

to 65-letni mieszkaniec... Suwałk. O naszym konkursie dowiedział się z internetu i ochoczo doń przystąpił. Pan Tadeusz przez wiele lat był pracownikiem samorządowym, a jego pozazawodową pasją jest właśnie pisanie fraszek. Ma na koncie dwa tomiki i trochę publikacji w zbiorach pokonkursowych. Przyznać trzeba, że wieloletnia praktyka przynosi godny owoc, bo w obfitym zestawie fraszek naprawdę wszechstronnie zaprezentował nasze miasto.

 

Szczytno

 

Powiem od razu:

To brama Mazur.

 

 

Z dumą

 

Szczytnie

W Szczytnie.

 

 

W Szczytnie

 

Rozejrzyjcie się na boki,

Bo tu siedzą Pofajdoki.

 

 

Szczytno na mokro

 

Mają niezłą kałużę:

Jezioro Domowe Duże.

 

 

Numer

 

Najlepszy to w Szczytnie

Wieczorem się wytnie.

 

 

Misja

 

„Tygodnik Szczytno”

Misję ma szczytną,

By jak na dłoni

Wszystko wyłonić.

 

 

Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie

 

Statystycznie, bez żadnych kantów,

Wyliczyły uczone głowy,

Że tu najwięcej policjantów

Przypada na metr kwadratowy.

 

 

Wokół jeziora Dużego Domowego

 

Można spacerkiem,

Można rowerkiem.

 

 

Relaks w Szczytnie

 

W parze lub solo

Spacer po molo.

 

 

Rajd turysty

 

Ambitnie

Po Szczytnie.

 

 

O Szczytnie

 

Muzycznie nakręcone

Krzysztofem Klenczonem.

 

 

O zamku krzyżackim

 

Ponoć Jurand ze Spychowa

Tak ten zamek zdemolował.

 

 

Do wodnych uciech

 

Domowe Małe

Też doskonałe.

 

 

Drzemka

 

Na plaży w Szczytnie

Komara przytniesz.

 

 

Daremne żale

 

Każdy wprawdzie może

Pływać po jeziorze,

Lecz ze Szczytna statkiem

Nie dotrzesz na Kamczatkę.

 

 

Ratusz w Szczytnie

 

Wielkością zagina

Nawet ten z Olsztyna.

 

 

Trudność

 

Trudno jest w Szczytnie

Gdziekolwiek dotrzeć,

By się o historię

Przy tym nie otrzeć.

 

 

 

 

 

Kacper Rzepecki 

 

 

to zaledwie 14-letni mieszkaniec Lipowej Góry Wschodniej, uczeń klasy VII b w Szkole Podstawowej nr 6. Jak twierdzi jego mama Magda, Kacper to umysł bardzo ścisły, ale – jak się za chwilę przekonamy – i dziedzina humanistyczna nie jest mu obca. Sportowo trenuje siatkówkę, a w przyszłości chce zostać studentem Wojskowej Akademii Technicznej.

 

* * *

Przechodnie, uważajcie na swoje kroki,

na chodniku czają się... Pofajdoki.

 

* * *

W naszym mieście rondo się buduje,

i nie wiadomo, gdzie z pomnika Orzeł wyląduje...

Trzeba go przenieść, żeby nie przeszkadzał

a na rondzie tylko by zawadzał...

 

 

Jacek Ciuchta

 

– 44-letni mieszkaniec Nowego Gizewa i szczęśliwy tata 9-letniego Dawida. To ważne, bo właśnie narodziny syna okazały się twórczym impulsem i skłoniły pana Jacka do podążania literacką drogą. Rozpoczął ją od pisania bajek... właśnie dla Dawida.

 

* * *

Szumi sosna nad jeziorem

Idzie do niej drwal z toporem:

„Co tam dla mnie dzika knieja

Gdy na meble czeka IKEA”.

 

 

Klaudia Piotrowska

 

niespełna 24-letnia mieszkanka Szczytna. Obecnie jest stażystką w biurze i z biurem wiąże swoją zawodową przyszłość. Zawodową – bo jej duszę, już od dobrych 10 lat, wypełniają strofy. Swoją twórczość publikuje na blogu (www.rozterki-serca-i-duszy.blogspot.com), gdzie podkreśla, że poezja – to jej życie. I widać po nadesłanych nam aż 17 utworach, że klasyczna poezja jest Klaudii znacznie bliższa niż fraszkopisarstwo, które jest tej poezji dość specyficzną odmianą. Większa część nadesłanych prac, oczywiście mówiących o Szczytnie, nie do końca mieści się w tej fraszkowej specyfice, niemniej część publikujemy, bo niezależnie od formy – wiersze te zawierają ciekawe spostrzeżenia o naszym mieście.

 

* * *

Moje Szczytno jest kochane.

Piosenki Klenczona są tu dobrze znane,

malownicze widoki są tu miłowane.

Szczytno po prostu jest wspaniałe.

 

* * *

Zawitaj do Szczytna,

tu czas wolniej mija,

Magiczna mieścina,

zielona dolina.

Promienie słoneczne

powodują dreszcze.

Jeziora i lasy są w Szczytnie bajeczne.

 

* * *

Wieża ciśnień - ból istnienia.

Pustki nocą - smuga cienia.

Dworzec PKP - wylęgarnia

Szpital miejski – przechowalnia.

 

* * *

Nasze Szczytno - cud natury.

Przyjedź do nas, a nie w góry.

Przegonimy ciemne chmury,

najpiękniejsze są Mazury.

 

* * *

Brak nam kina,

czyja wina?

Multum aptek,

jakaś kpina.

Wieża ciśnień,

stos upomnień.

Dni i Noce -

wachlarz wspomnień.

 

* * *

 

Wieża ciśnień ścianą płaczu,

Patrząc na nią aż nas mdli.

Czeka biedna tu samotnie,

na lepsze dla siebie dni.

 

* * *

 

Nasze pofajdoki to chluba miasta,

Dobrze, że nie są z kruchego ciasta.

 

* * *

 

Galeria Mazur pustkami nam świeci.

Przestały zaglądać tam nawet małe dzieci.

 

* * *

 

Białe łabędzie po Domowych płyną,

Ludzie spacerują z ucieszoną miną.

Lata świetności niech nas nie ominą

Nie dajmy Szczytna przykryć niewidzialną peleryną.

 

 

 

Janusz Pliszka

 

– jak podaje, ma „jeszcze 60 lat”, a mieszka aż w odległym Głogowie. Nie jest górnikiem-rębaczem, chociaż pracuje w jednej ze spółek należących do KGHM POLSKA MIEDŹ S.A. Wśród hałd i sztolni od kilku już lat tworzy fraszki i dodaje, że zabawa słowem sprawia mu dużo przyjemności. Podkreśla, że nagrodą jest każdy uśmiech, który pojawi się na twarzy czytelnika lub słuchacza tekstów. Skromnie przyznaje, że stworzył aż 200 fraszek poświęconych kobiecym imionom. Z tej kolekcji przysłał mi specjalny prezent: „Halina” - Do końca życia potrafi być panną, ale tylko zodiakalną. Oczywiście – bardzo dziękuję.

 

ODLOT

 

Prawda ta nie wszystkim jest znana

Nie musisz być sekretarzem stanu

By skorzystać z lotniska w Szymanach.

 

NAMOWA

 

Potwierdzeniem domowej atmosfery panującej w Szczytnie

Są nazwy jezior, nad którymi jego życie kwitnie.

 

DO POZNANIA

 

Wielu turystów do tego przywykło

Że „Bramą do Mazur" jest Szczytno

A ono robi wszystko oraz tego chce

By się w nim zatrzymać i poznać je.