Ta tradycja nawiązuje do pilnowania Grobu Chrystusa przez rzymskich żołnierzy. Zwyczaj zaciągania wart przy Bożym Grobie wywodzi się ze średniowiecza.

Tradycja ta wiąże się ze sprowadzeniem Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego, zwanych Bożogrobcami, z Palestyny do Polski w 1163 roku. To właśnie ten zakon zapoczątkował zwyczaj budowania grobów Chrystusa w Wielkim Tygodniu oraz zaciągania przy nich straży.

 

Przez te kilkaset już przeszłych lat, od piątkowych wieczorów aż po niedzielne Rezurekcje, warty przy Jezusowym Grobie trzymało królewskie wojsko, dworzanie, czy też przedstawiciele bogatego mieszczaństwa. Od XIX wieku, kiedy zaczęły powstawać jednostki Straży Pożarnej, najpierw w wiejskich kościółkach, później również, w tych miejskich, warty przy Grobach zaciągali strażacy, głównie ochotnicy.

Ochotnicze Straże Pożarne kultywują w powiecie szczycieńskim tradycję wystawiania wart przy Grobie Pańskim. Strażacy rozpoczynają ją w trakcie nabożeństwa w Wielki Piątek i pełnią ją do Rezurekcji tj. do sobotniego wieczora lub do niedzieli rano, w zależności od tego kiedy odbywają się msze rezurekcyjne.

 

Strażacy pełniący wartę ubrani są w mundury galowe i często występują w ozdobnych, zabytkowych hełmach. Trzymając w rękach halabardy, stoją w pozycji na baczność, po dwóch, a co pewien zaś czas następuje uroczysta zmiana warty. Kolejnych strażaków przyprowadza dowódca.

 

Pełnienie warty przy Grobie Pańskim to nie jedyne zadanie strażaków - ochotników podczas Triduum Paschalnego.

 

W wielu parafiach strażacy ochotnicy zajmują się przygotowaniem ogniska, które jest bardzo ważnym elementem liturgii Wielkiej Soboty. Od ognia odpalana jest świeca paschalna, symbolizująca Jezusa Chrystusa, który jest „światłością świata”. Ognisko przygotowane przez strażaków jest przygotowywane w sposób bezpieczny, mający na względzie uczestników liturgii oraz zabytkowe drewniane budowle kościołów, w których odbywają się uroczystości.