O perspektywach przedsiębiorców...
...mówi Igor Chmieliński, przewodniczący Rady Gospodarczej przy Burmistrzu Miasta Szczytno.
Zacznijmy od Lac-metu, któremu pan szefuje. Jak sobie radzi w obliczu kryzysu ekonomicznego?
Przetrwa marzec. Co dalej – nikt nie wie. W Lac-mecie zatrudnionych jest sto osób. Marcowe wynagrodzenia „do ręki” pracownicy otrzymają. Na pokrycie rzeczywistych kosztów zatrudnienia, czyli tego, co przedsiębiorcy odprowadzają do ZUS czy US – już zasobów nie wystarczy.
W powszechnym przekonaniu jest tak, że im większy przedsiębiorca, tym więcej gotówki trzyma sobie w sejfie...
To mit. Duże przedsiębiorstwa mogą mieć miliardy w tzw. obrocie, a nie mieć środków na pokrycie bieżących wydatków. Jakiś towar jest produkowany, trzeba więc nabyć surowiec. Gotowy produkt ktoś kupuje i płaci. Z różnicy wydatków i przychodów rodzi się zysk, którego nie da się wyłącznie odkładać i gromadzić. Żeby firma prosperowała, znakomitą część zysków inwestuje się w jej rozwój i utrzymanie. Na pewno łatwiej mają giganci, a i to pod warunkiem, że działają w wielu różnych branżach. Wtedy zastój w jednej mogą pokrywać dochodami z innej. Teraz jednak mamy do czynienia z sytuacją, w której zastój dotyczy praktycznie każdej branży, może tylko poza producentami żywności i handlem spożywczym, ale też nie ma pewności, czy się nie załamie.
To raczej czarny scenariusz...
Ale realny. Cała praktycznie gospodarka działa jak system naczyń połączonych. Problem w jednym miejscu wywołuje problem w innych, pozornie ze sobą niezwiązanych. Lac-met produkuje między innymi elementy metalowe do urządzeń placów zabaw, do mebli biurowych czy szkolnych. Część naszej produkcji szła na eksport. Zimą nikt placów zabaw nie buduje, ale produkowaliśmy, bo wiosną zwykle rosło zapotrzebowanie, byliśmy na to gotowi. Obecnie zamówień nie ma, te które były, są odwoływane. Żadna szkoła, przedszkole czy samorząd nie zamawiają nowych urządzeń i trudno się dziwić, bo wszyscy borykają się ze znacznie większymi problemami, niż brak huśtawki, z której i tak nie można by obecnie korzystać. Mam więc pełne magazyny towaru, zatrudnionych ludzi i niemal żadnych nadziei na dochód, bo jak nikt towaru nie kupuje, to i nie płaci.
Wiele się obecnie mówi o fali zwolnień pracowników, że za tydzień miliony ludzi mogą trzymać w dłoniach wynagrodzenie wraz z wypowiedzeniem...
I to jest właśnie czarny scenariusz. Nie chcę nikogo zwalniać z pracy, ale nie wiem co będzie za miesiąc. To jest obecnie największy problem wszystkich przedsiębiorców, tych wielkich, ale i tych najmniejszych. Jeśli rząd nie wprowadzi, i to bardzo szybko, konkretnych i rzetelnych mechanizmów pomocowych, gospodarka padnie.
Ale są przecież propozycje. Pakiet pomocowy zwany „tarczą antykryzysową”...
I tu trzeba przyznać, że marketingowo to świetna nazwa, ale jak na razie nic się pod nią nie kryje. Chodzi nie tylko o to, że wstępnie proponowane rozwiązania, jak np. odroczenie płatności ZUS, tak naprawdę nie stanowią żadnej pomocy, ale rzecz także w tym, że o tej tarczy wciąż tylko się mówi. To ciągle są propozycje, zapowiedzi, zamierzenia... A gospodarka nie ma już czasu na czekanie. Już sporo firm, malutkich i dużych, zawiesza działalność, ogłasza stan likwidacji. Zbliża się koniec miesiąca, a wraz z nim kumulacja wydatków: wynagrodzenia, raty kredytów, leasingi itp., w kwietniu trzeba będzie regulować „państwowy haracz” za działalność marcową: składki ZUS, podatki...
No właśnie – podatki. Te są nie tylko państwowym „haraczem”, ale też lokalnym. Burmistrz ogłosił Szczycieński Program Pomocowy „Miasto podaje rękę Przedsiębiorcom”. Jak pan go ocenia?
Obecnie liczy się każda, nawet najmniejsza forma wsparcia dla przedsiębiorców, więc – oczywiście – inicjatywa burmistrza jest cenna. Wbrew pozorom samorząd ma ograniczone możliwości, a wszelkie zastosowane ulgi podatkowe, umorzenia będą skutkowały w przyszłości obniżeniem subwencji. I tu znów możemy wrócić do tej „tarczy”. Proponowane przez rząd udogodnienia są bardzo doraźne, brak jest szczegółów, określonych mechanizmów. Przy ogólnie podawanych informacjach wielu przedsiębiorców już wie, że z oferowanych form pomocy po prostu nie będzie mogła skorzystać. Z pewnością niezbędne są bardziej radykalne zmiany.
Miejskie mechanizmy też nie są proste. Aby skorzystać z jakiejkolwiek propozycji, każdy lokalny przedsiębiorca musi złożyć wniosek, szereg dokumentów...
Trudno oczekiwać decyzji np. o zwolnieniu z płatności wszystkich bez wyjątku, niejako „z urzędu”. Na to nie pozwalają przepisy.
Czy Rada Gospodarcza, której pan przewodzi, ma jakiś plan działania w tym kryzysowym czasie?
Trzeba pamiętać, że to bardzo młode ciało. Istniejemy zaledwie kilka miesięcy. Propozycje pomocowe burmistrz Mańkowski z nami konsultował. Podobnie jak wszyscy przedsiębiorcy czekamy na konkrety, głównie ze strony rządu. Jak już będą jakieś pewniejsze informacje, będziemy je analizować i tłumaczyć. W skład Rady Gospodarczej wchodzi wielu doświadczonych przedsiębiorców. Na pewno będziemy merytorycznie wspierać lokalny biznes.
Komentarze i materiały powiązane pojawią się poniżej.

