Tygodnik Szczytno

Poniedziałek, 16 Listopad
Imieniny: Edmunda, Marii, Marka –

Reklama

Reklama

Krzyż z drzazg – odłamków serc parafian (zdjęcia)

Parafianie zrzucali się na „drzazgi” krzyża. W ciągu miesiąca zebrali 70 tysięcy złotych. Ksiądz Andrzej Preuss zgolił brodę, a w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny pojawił się niezwykły krzyż. Drewniany, artystyczny, z jednej strony ukazujący ziemskie życie Jezusa, a z drugiej to niebiańskie, po zmartwychwstaniu. Autorem tego dzieła jest Marek Omieczyński, artysta plastyk ze Sztumu. Krzyż oficjalnie odsłonięty zostanie 14 września podczas święta Podwyższenia Krzyża. O projekcie rozmawiamy z proboszczem Preussem.

  • Data:

Pamiętam tę niedzielę, gdy ksiądz informował swoich parafian o kolejnym przedsięwzięciu w parafii, mówię tu o ogłoszonej zbiórce na „drzazgi do krzyża”. Pokazał się ksiądz w brodzie i powiedział, że nie zgoli jej, dopóki nie uda się zebrać potrzebnych na ten cel 70 tysięcy złotych.

 

 

Ta zbiórka była dla mnie kosmicznym wydarzeniem. Byłem przekonany, że te 70 tysięcy to strasznie ogromne pieniądze. Nierealne. A okazało się, że uzbieraliśmy je dosłownie w moment. Trwało to około miesiąca. A najpiękniejsze było to, że szalona większość tych pieniędzy to ofiary, drzazgi po 10, czy 20 zł. Więc nie kwota, a serce. I piękne świadectwo ludzi, którzy mówią: „Ten krzyż będziemy nieść razem”. Co ciekawe już po zgoleniu brody, czyli uzbieraniu potrzebnej kwoty wiele osób pytało mnie, czy mogą się jeszcze dołożyć. Ale, niestety, było już za późno, bo krzyż był.

 

 

Czy tak kosztowny krzyż był potrzebny?

 

Postanowiliśmy wykonać krzyż, ale zasada była taka - albo dobrze, albo wcale. Zaproponowałem moim dobrym parafianom taką logikę. Święta Helena odnalazła krzyż, na którym został ukrzyżowany Jezus Chrystus. Potem wiele miejsc na świecie chciało mieć tę relikwię. Zdecydowano się ten krzyż podzielić na drzazgi. Jedna z takich drzazg, z krzyża Pańskiego jest na przykład w kościele w Klebarku. Moi parafianie, choć symbolicznie, złożyli krzyż z drzazg, na które się po prostu zrzucili.

 

 

Jak długo trwały prace nad jego tworzeniem?

 

Niemal dwa lata. Potrzebne były zezwolenia konserwatorskie, akceptacja komisji sztuki liturgicznej, projekt, odpowiednie przygotowanie drewna dębowego i bukowego.


Reklama

 

 

Jest już w kościele?

 

Tak, trafił do nas w czwartek, ale na razie jest ukryty. Myślę, że oficjalnie zostanie odsłonięty, i znajdzie się na swoim właściwym miejscu dokładnie 14 września podczas Święta Podwyższenia Krzyża. Krzyż waży ponad 350 kg, ma 4 metry wysokości i 3 szerokości. Sama figura pana Jezusa ma 162 centymetry. Bez wątpienia jest to dzieło sztuki. Do krzyża dołączone jest 9 obrazów. Jedna strona krzyża przedstawia to życie ziemskie Jezusa Chrystusa, zapowiedź męki, cierpienia... Druga strona przedstawia życie niebiańskie, po zmartwychwstaniu Chrystusa.

 

 

Jak ważnym elementem w świątyni jest krzyż?

 

Aby odpowiedzieć na to pytanie trzeba odpowiedzieć wcześniej na inne: czemu służy kościół, w tym przypadku w sensie budynek, jako miejsce modlitwy. Jeśli wchodzę do mieszkania miłośnika, hobbysty czegoś tam, a przy okazji wizyt duszpasterskich często spotykam takich ludzi, kolekcjonerów, to widzę kolekcje monet, książek, zbroi, czy sklejanych modeli... od razu widzę, że wchodzę do domu człowieka, który tym żyje. Są to domy, które pokazują charakter i serce człowieka, który tam mieszka. Są to żywe domu. Nie jest to hotel, nie ma tam niczego pod turystę. Taki dom jest przez kogoś zamieszkały. Od razu to widać i to jest piękne.

Jeśli wchodzę do budynku kościoła, to rodzi pytanie: czy ja widzę z kim jestem, czy dostrzegam znaki gospodarza. Jeśli nie, to nieporozumienie.

 

To znaczy?

 

 

Opowiadałem to już kiedyś w kościele przy okazji pożaru Katedry Notre-Dame w Paryżu. Kiedyś zamarzyłem sobie, że odprawię tam mszę świętą. Nawet jeśli miałoby być to przy jakimś bocznym ołtarzu. Okazało się to niemożliwe, bo to nie „dom Boga”, a muzeum, zabytek. Sam miałem tam ogromne trudności w odnalezieniu Tabernakulum, miejsca przebywania pana Jezusa. Znajduje się gdzieś tam głęboko schowane w kaplicy adoracyjnej. Jeśli wiemy, że numizmatyk pokaże mi monety, modelarz modele, to wchodząc do kościoła, kogo, co mam zobaczyć, jaki znak? Krzyż. Czego szukam? Trzech znaków: Tabernakulum - miejsca przebywania Pana Jezusa, Ołtarza – na którym odbywa się ofiara i Krzyża. W naszym kościele mamy, mam nadzieję, pięknie widoczne Tabernakulum, widoczny jest ołtarz, ale nie mamy, to znaczy dotychczas nie mieliśmy centralnego krzyża.

Reklama

 

Co nam pokazuje krzyż?

 

Krzyż bez Jezusa to szubienica, miejsce bezsensownej kaźni. Jezus bez krzyża to amerykańska mrzonka, sen, bez bólu, cierpienia, konsekwencji, wierności, coś takiego nie istnieje. Dla nas Jezus na krzyżu to ten, który przeprowadza nas z niewoli do wolności, ze śmierci do pełni życia, z ciemności do światła... Warunek. Musimy tego pragnąć, aby tam pójść, bo wielu z nas tego nie widzi, naprawdę nie widzi. Nie jest to moja mądrość, a zaczerpnięta od arcybiskupa Józefa Górzyńskiego. Mówił o realizmie znaku. Jeśli nie ma krzyża nad ołtarzem, to kogo szukasz? Kogo? Dla wielu jest to bardzo ważny znak. Szukam Jezusa, który przez krzyż przeprowadza mnie do życia. To jest tytuł tego miejsca. Tytuł dobrej świątyni.



Komentarze i materiały powiązane pojawią się poniżej.

Więcej materiałów podczas przewijania.

Reklama