Poniedziałek, 8 Sierpień
Imieniny: Donaty, Olechny, Kajetana -

Reklama


Reklama

MYŚLIWSKIE WSPOMINKI – Ludwika Narewskiego


Zbliża kres roku. W moim wieku (lat 80 ze sporym hakiem), często i chętnie wraca się do przeszłości. Mija właśnie dokładnie 60 lat od mojego pierwszego polowania zbiorowego na zające – szaraki w kole łowieckim Sokół w Szczytnie.



Członkiem Polskiego Związku Łowieckiego zostałem 6 czerwca 1961 roku, ale zadecydował o tym inny dzień, wrześniowy, rok wcześniej i spotkanie z Janem Kapuściakiem - członkiem Zarządu Koła Sokół, pracownikiem Nadleśnictwa Korpele. Pewnego wrześniowego dnia kolega Jan pojawił się na terenie mojego zakładu w Janowie ze strzelonym dzikiem prosząc o pomoc w jego wypatroszeniu. Zgodziłem się chętnie, bo – ku zdziwieniu Jana – nie była to dla mnie nowość, tę czynność robiłem wiele razy, tyle że nie w odniesieniu do dzików, a tuczników hodowlanych. Nasza rozmowa i wspólna praca zakończyła się propozycją z jego strony – abym został członkiem Koła Łowieckiego Sokół w Szczytnie – tak też się stało.W kole tym polowałem przez 35 lat.

 

Jednak mój pierwszy kontakt z łowiectwem miał miejsce znacznie wcześniej: 78 lat temu. Był to rok 1943, zima (jak pod Stalingradem) śnieżna i mroźna. Stałem wraz z bratem przy stodole i obserwowałem polowanie niemieckich myśliwych na zające. Gospodarstwo moich rodziców, położone na wschód od Rypina w rejonie Skrwilna, znalazło się w środku kotła obejmującego dwie sąsiednie wsie. Nie przygladałiśmy się Niemcom zbyt długo, bo śruty, odbijające się od desek stodoły zmusiły na nas do ucieczki. To polowanie śniło mi się przez wiele nocy, jest zakodowane w mojej pamięci do dziś i to chyba ono było głównym powodem, że sporo lat później przyjąłem propozycję Jana, a łowiectwo stało się drugą moją „miłością” życia.

 

To pierwsze zbiorowen polowanie, w którym uczestniczyłem już jako myśliwy, odbywało się w obecności ówczesnego łowczego okręgowego Adama Łempickiego, również członka „Sokoła”. Było ono dla mnie prawdziwą szkołą etyki i szlachetności łowieckiej. Tych walorów nauczyli mnie głównie obaj wspomniani koledzy. Obaj już, niestety, nie żyją. Adam Łempicki spoczywa na szczycieńskim cmentarzu.

 

Podczas tegorocznej wędrówki cmentarnymi alejkami odwiedziłem wiele miejsc spoczynku moich przyjaciół, kolegów, znajomych, towarzyszy pracy i sąsiadów. Wracając zmęczony, ponownie siadłem na ławeczce przy grobie członków rodziny mojej żony, w miejscu obok śp. Adama Łempickiego. W głębokiej zadumie, odtworzyłem możliwie dokładnie najważniejsze zdarzenia z przebytej drogi życiowej, poświęcając także wspomnienia o najbliższych.

 

Spoglądając na epitafium Adama przywołałem w pamięci pierwsze dni spotkania z Nim – to przecież minęło już 60 lat, to często całe życie. Mimo upływu tylu lat bogata historię Adama Łempickiego pamiętam doskonale. Warto ją opowiedzieć, bo był to nietuzinkowy człowiek.


Reklama

 

Pochodził z bogatej rodziny ziemiańskiej, urodził się w Łempicach k. Łomży. Po skończeniu szkoły wojskowej w randze porucznika bierze udział w początkowych walkach II wojny światowej. Po ucieczce z niewoli niemieckiej organizuje ruch oporu, jednak bardzo szybko po zajęciu ziem polskich przez wschodniego okupanta (ZSRR) znów dostaje się do niewoli.

 

W obozie jenieckim przebywał do czasu organizacji armii polskiej przez generała Władysława Andersa. Z nowym wojskiem przeszedł trudną drogę, docierając do Iranu. W 1944 roku, w randze kapitana, dowodził kompania w bitwie o Monte Cassino. Został tam ciężko ranny. Po przebytej rehabilitacji w Wielkiej Brytanii, w 1947 roku wrócił do Polski. Początkowo mieszkał w Piszu, a na początku lat 50. przybył do Szczytna, gdzie kontynuował swoją myśliwską karierę.

 

Został członkiem Koła Sokół i pracował z Zarządzie Wojewódzkim PZŁ jako instruktor. Nie były to dla niego łatwe lata, bowiem za udział w wojsku gen. Andersa był szykanowany i nieustannie grożono mu odebraniem pozwolenia na broń. Po „odwilży” w 1956 roku, sytuacja polityczna w kraju uległa złagodzeniu, co pozwoliło Adamowi na stabilizację. W tym też roku Mazurska Okręgowa Rada Łowiecka powierzyła Adamowi Łempickiemu funkcję łowczego wojewódzkiego, którą pełnił do czasu przejścia na emeryturę tj. do 1974 roku.

 

Wiele zdziałał dla łowiectwa przez te 18 lat pracy. Myślistwo zaczęło być pozytywnie postrzegane we wszystkich instytucjach politycznych i gospodarczych istniejących w tym czasie na Warmii i Mazurach. Niezłomna i etyczna postawa Adama wpłynęła na ogromny szacunek do niego i dla jego działań organizacyjnych w łowiectwie.

 

Jego wojenne losy i praca w czas pokoju zostały uhonorowane wieloma odznaczeniami. Wojenne, to „Gwiazda Italii”, brytyjskie „Military Cross”, polskie – Krzyże Kawalerski i Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Jako działacz PZŁ otrzymał także bodaj wszystkie myśliwskie wyróżnienia, ze Złomem włącznie. Adam Łempicki odszedł na wieczną zbiórkę do „Krainy Wiecznych Łowów” w 1991 roku w wieku osiemdziesięciu czterech lat.

 

Tegoroczny mój spacer po szczycieńskiej nekropolii to nie tylko wspomnienia o Janie i Adamie. Zatrzymałem się obok spoczywających mi innych bliskich osobach, Zapaliłem znicze na grobach księży: Władysława Łaniewskiego i Roberta Dziewiatowskiego – proboszczów parafii p.w. Św. Stanisława Kostki. Stojąc przy ich mogiłach, wróciłem do wspomnień o ks. kapelanie myśliwych Wiesławie Kropiewnickim, proboszczu parafii Targowo, który był członkiem koła Ryś Dźwierzuty.

Reklama

 

Odszedł do wieczności 8 maja 2007 roku. Uroczyście pożegnany przez kolegów z koła i najbliższych przyjaciół – spoczął na cmentarzu w Kętrzynie – w ostatniej jego drodze także uczestniczyłem. W moich wspomnieniach nie zabrakło też miejsca dla innych księży z naszego powiatu, z którymi przyszło się już rozstać.

 

Po dniach wspomnień o tych, którzy już odeszli, nastał dzień imienin patrona myśliwych – św. Huberta. Dzień, w którym tradycyjnie honoruje się tych wszystkich, którzy wciąż jeszcze działają na rzecz polskiego łowiectwa, przynosząc chlubę nam wszystkim. Podczas wojewódzkich uroczystości koledga Ryszard Kozon z koła Sokół otrzymał „Złom”, a Janusz Raczyński - Złoty Medal Zasługi Łowieckiej. W tym roku miałem także przyjemność udekorować „Złomem” – zasłużonego działacza łowieckiego i samorządu rolniczego - Romualda Tańskiego, członka koła „Knieja” w Szczytnie.

 

Pierwsze dni tegorocznego listopada, pełne dla mnie wrażeń i osobistych przeżyć, zmusiły do głębszych refleksji. Wszyscy wymienieni byli prawdziwymi demokratami. Siedząc przy stole, czasem po przeciwnych stronach, byliśmy dla siebie bliscy, traktowaliśmy siebie nawzajem z szacunkiem. Dziś tego szacunku, głównie wśród elit politycznych, jest niewiele albo wcale. Nie potrafię tego pojąć. Dlaczego łamiemy wszystkie wartości składające się na bycie dobrym, mądrym i przyzwoitym człowiekiem, tracimy szczerość polityczną, pokazujemy, że nasze zasoby mądrości w ostatnim czasie bardzo zubożały?

 

Zbliżam się do „dziewięćdziesiątki” i zdaję sobie sprawę z tego, że jestem już u schyłku swego życia. I jest mi bardzo smutno, że doczekałem czasu, w którym mądrość przychodzi nam po dramatycznej szkodzie. Nie sądziłem, podobnie jak moi bliscy koledzy, których odwiedziłem spoczywających w wieczności, że z nadziei na budowanie pięknej przyszłości dla przyszłych pokoleń po zmianach, jaka się zrodziła w 1989 roku, tak niewiele pozostało...

 

Ludwik Narewski



Komentarze do artykułu

Napisz

Reklama


Komentarze

  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    Jakby Letkiewicz przebrał się za inkwizytora albo krzyżaka miało by to większy sens. Wierzący SS-man. Oni chodzili do kościoła, żeby je grabić.

    Taki Tam


    2022-08-05 12:21:08
  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    Nazistowskimi symbolami wytatuowani są bojownicy Azow, może ten \"człon\" z zespołu Hunter w ten sposób okazał swoją solidarność z ukraińskimi nazi-banderowcami?. Nie życzę sobie by ten squrwiel pokazywał się w Szczytnie....WON NA UKRAINU! Przypomnę ci pajacu z zespołu, że tu, w Polsce, w takich strojach nazistowscy Niemcy, mordowali moich rodaków, świnio.


    2022-08-05 12:10:16
  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    Torze, wstyd to obrażać innych. Kto sieje wiatr, ten zbiera burzę. Słabo to wyglądało, a Szczytno nie pierwsze zwróciło na to uwagę. Letkiewicz niech nie ściemnia.

    Olek


    2022-08-05 11:43:57
  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    szkoda, że Hans Kloss już nie żyje. Należało go niezwłocznie aresztować za noszenie hitlerowskiego munduru. W Szczytnie nie ominęła by ta przyjemność

    Jamka Lech


    2022-08-05 11:42:34
  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    Panie Letkiewicz dobrze pan wie, że nie pierwszy raz są pretensje o ten mundur. Dobrze wiecie, że niektórym środowiskom to nie pasuje, a wy gracie to samo. Jak się mówi A trzeba powiedzieć też B, a nie miotać się w tłumaczeniach. Niemcy mieli na klamrach historyczny napis, który nic dla nich nie znaczył, a wy ukazujecie ich jako gorliwych katolików, którzy walczą w imię Boga i porównujecie to z Radiem Maryja. Dla mnie słabo to wyglądało. A i jeszcze, może Pan Pardo powie o atmosferze w Kantata w związku ze śpiewanymi tekstami Huntera,


    2022-08-05 11:05:06
  • Czy narkotyki zalewają Wielbark?
    Głupie usmieszki jak się porusza temat narkotyków w mopsie w Wielbarku

    Ewa


    2022-08-05 10:51:05
  • 11 mln zł – tyle może kosztować nowa remiza
    Jasne, stać na to gminę. Nie zapomnijcie o sali na bankiety dla lokalnej elyty, jakie urządza się np. w czasie dożynek. No i przewodniczacy RG też strażak. Tylko słyszę, że nie będzie czym polewać: z ujęciu wody w Orżynach w kilku wsiach co kilka dni puste krany!!!

    sąsiad


    2022-08-05 10:50:41
  • Tężnia powstaje kosztem amfiteatru, Nauczycielskiej i Królowej Jadwigi
    Kiersikowski czy ty masz choć elementarną wiedzę o finansach miejskich czy tylko wiedzę poglądowa z Gawrzyjałki? Zgłaszane przez ciebie wnioski to wstyd ,,zgłaszam ale wycofuję\"

    Brak kompetencji radnego


    2022-08-05 09:19:22
  • Mazurska rybna wspólna sprawa, czyli budują raj dla wędkarzy
    Uważam ze incjatywa jest wspaniała Jeżdżę na te jeziora od conajmniej 30 lat i co rok jest gorzej .Świadomość wędkarza to jest podstawa ale i świadomość rybaków to tez bardzo ważna spraw Sam byłem świadkiem jak rybacy zabierali z jeziora z odłowu na zyzdroju dużym niewymiarowe szczupaki nie wspomnę o linach pełnych ikry i mlecza !!!! Wiec jak ma ta ryba się rozmnażać .Gdy zwróciłem uwagę odpowiedz była taka proszę do szefostwa a nie do nas. A przepraszam byłem świadkiem zarybiania jedna bańka od mleka szczupakami tak maleńkie ze okoń odrazu cześć wyciol Jeżeli ma być lepiej to niezbędne są częste kontrole wędkarzy ale i rybaków

    Zygmunt Zalewski


    2022-08-05 08:53:24
  • Nazistowskie symbole – skandal czy sztuka? Rozmowa z Arkadiuszem Letkiewiczem
    Szczytno nie ma większych problemów? Wstyd na całą Polskę. A gdyby tak prześwietlić przeszłość członków rady miasta. Działalność w PZPR, ZNP( oczywiście okresu komuny), ZHP i ewentualnie służbę w Milicji. Coś by może się wyjaśniło ............ Są w Szczytnie zacne osoby, które sporo pamiętają.

    Tor


    2022-08-05 08:23:46

Reklama