W czwartek, 20 stycznia odbyła się kolejna rozprawa. Miała być już ostatnią. Nieoczekiwanie jednak obrońca oskarżonego kierowcy Adama Z. zwrócił się do sądu z wnioskiem o powołanie kolejnego biegłego, który ma ocenić, czy pasażer, partner pani Katarzyny, który zginął w wypadku jechał bez zapiętych pasów, i czy to mogło mieć wpływ na to, że nie przeżył.

Pani Katarzyna w Szczytnie jest niemal każdego miesiąca.

 

- A na miejscu wypadku praktycznie każdego tygodnia – mówi ze łzami. - Minęło już od tego zdarzenia niemal dwa lata, a ja każdego dnia przeżywam ten koszmar na nowo. Bywa, że siadam w nocy w auto i jadę do Olszyn. Rozmyślam, rozmawiam z Marcinem, płaczę...

 

Decyzja sądu wywołała kolejne emocje.

 

- Nie rozumiem tego – mówi. - Przecież to było już ustalane. Czy naprawdę ten kierowca nie widzi, że zniszczył życie wielu osobom, a teraz chce się z tego po prostu wykpić? Jak mam wytłumaczyć dzieciom, że ich tata nie żyje, jak wytłumaczyć mojej córce, że mama jest smutna? Nie widzę w tym panu krzty skruchy. To też boli.

 

 

Skrucha wątpliwa

 

Prokurator dla sprawcy wypadku żąda 1,5 roku bezwzględnego więzienia oraz pozbawienia go prawa jazdy na 5 lat. - Chciałabym, aby odczuł on skutki tragedii, do której doprowadził – mówi pani Katarzyna. - Bo mam wrażenie, że jemu wciąż wydaje się, że urwał mi lusterko w samochodzie, czy przejechał kotka. A pozbawił mnie mojej ukochanej osoby, zniszczył życie rodzinne, marzenia. Po wypadku nie próbował nawet zorientować się, czy potrzebuję jakiejś pomocy. Po nagłośnieniu sprawy w mediach, po 7 miesiącach po wypadku dostałam list z przeprosinami. A gdzie był wcześniej, jak leżałam przykuta do łóżka i nie mogłam się ruszyć, gdy 6-letnie dziecko podawało mi kubek wody. Gdzie był wówczas?

 

Miał być kameralny ślub...

 

Katarzyna i Marcin poznali się w wojsku. Oboje byli już po rozwodach. Katarzyna z poprzedniego małżeństwa ma córkę Julię, którą Marcin pokochał jak własne dziecko, a on sam miał dwie córki: Klaudię i Anię.

 

Ślub cywilny miał odbyć się 20 kwietnia 2020 roku w Gdyni. Był to już czas pandemii, dlatego postanowili, aby był on kameralny – tylko para młoda oraz świadkowie. Piękne wesele i przysięgi przed ołtarzem chcieli zostawić na czas, w którym byłoby to już możliwe.

 

- Stwierdziliśmy, że najważniejsze, aby ten ślub był dla nas – stwierdziła Katarzyna. Para wyruszyła tamtego dnia w stronę Gdyni autem. Jechali sami, gdyż dzieci pozostawili pod opieką rodziny. - I dzięki Bogu, że tak się stało, coś nad nami czuwało - wspomina pani Katarzyna. - Bo gdyby z nami samochodem jechały nasze dzieci, nie jestem sobie w stanie wyobrazić ogromu tej tragedii. Nawet nie chcę o tym myśleć.

 

...a zdarzył się koszmar

 

Najpierw za kierownicą siedział Marcin, jednak w pewnym momencie zamienił się z Katarzyną. Pogoda im sprzyjała i nic nie wskazywało na to, co wydarzyło się chwilę później.

 

W Olszynach samochód jadący z przeciwnej strony zaczął „tańczyć” na drodze – jak opisuje to Katarzyna, która w tamtej chwili prowadziła auto. Wszystko działo się szybko, kobieta nie zdążyła zareagować, kiedy volkswagen uderzył czołowo w ich audi.

 

- Adam Z. zniszczył w jednej chwili cały mój świat... - mówi ze łzami w oczach pani Katarzyna. - Chciałabym nie pamiętać tamtej chwili, niestety, to jest we mnie każdego dnia. Każdego dnia przeżywam ten koszmar na nowo, a Adam Z. śmieje mi się w twarz. Na rozprawach widać jego arogancję, jakby naprawdę nie zdawał sobie sprawy z tego, co zrobił i to potęguje ból, który jest we mnie. Wiem, że żaden wyrok nie zwróci mi Marcina, ale chciałabym, aby ten kierowca odczuł na własnej skórze, co robił...