Język mazurski był mową ludzi wsi i dlatego w mniejszych miejscowościach spotkania promujące Słownik gwary mazurskiej cieszyły się żywym zainteresowaniem – komentuje Robert Arbatowski wędrówkę słownika po powiecie i wizyty w Świętajnie i Gawrzyjałkach.
W tej drugiej miejscowości udało się nawet nawiązać połączenie na żywo z jednym ze współautorów – Pawłem Szutowem, co znacznie urozmaiciło spotkanie. Wydawnictwo ukazało się nakładem 1500 egzemplarzy, kolportowanych bezpłatnie i rozeszło się bardzo szybko.
– Wysyłałem egzemplarze do takich krajów, jak Stany Zjednoczone, Kanada, Francja, Wielka Brytania, Niemcy i wiele innych, bo napływały do mnie prośby z tych państw od byłych mieszkańców mówi Robert. - Czy będzie dodruk, nie wiemy, to zależy od pieniędzy – dopowiada Rafał Wilczek. – Jest pomysł na kolejne wydawnictwo, wzbogacone płytą audio, dzięki której będzie możliwe odsłuchanie książki w wersji „mówionej” – zdradza Robert i dodaje, że już w grudniu dzięki współpracy z dwiema szkołami, część ich pomysłu uda się przedstawić w wersji filmowo-muzycznej. – Na pewno będą to bajki znanych na świecie autorów.
Martyna Dąbkowska - Świętajno

Było to bardzo pouczające i można było na nim bardzo dużo dowiedzieć się nie tylko o gwarze mazurskiej, ale i o historii naszego regionu oraz ciekawostkach z nim związanych. Podczas omawiania słownika oraz prezentacji fragmentów gwary mazurskiej dało się zauważyć, jak wiele wspólnych cech ma ona z mową kurpiowską, a właściwie staropolską. Myślę, że po lekturze słownika poszerzy się moja wiedzy o historii regionu i przede wszystkim Mazurów, dawnych mieszkańców tej ziemi.
Barbara Dyspolska - Świętajno

Mowa, którą dziś usłyszałam i słowa zawarte w słowniku przypominają mi czasy dzieciństwa, gdy sąsiadami zza płotu byli rdzenni Mazurzy, którzy mieli dzieci w moim wieku. Bardzo dużo czasu spędzaliśmy razem i wiem, że pewne zwroty językowe, które mi się wówczas utrwaliły jako dziecku, zachowały się w mojej mowie do dziś. Gdy rozpoczęłam naukę w szkole średniej, dość często zwracano mi uwagę na zły akcent, który był wynikiem częstego przebywania i zabaw z moimi mazurskimi rówieśnikami.
Krzysztof Chrostek - Kolonia

Takie spotkania są niezwykle potrzebne m.in. po to, aby poznać kulturę, a przede wszystkim zanikający język dawnych mieszkańców tej ziemi. Bardzo się cieszę, że ukazał się „Słownik mowy mazurskiej”, który niewątpliwie nie tylko mnie, ale i innym mieszkańcom poszerzy wiedzę o naszym regionie. Przeglądając słownik zauważyłem, że jest tam wiele słów spójnych z mową kurpiowską. Niedługo będę jechał do rodziny na Kurpiach, więc będziemy mieli o czym mówić i porównywać.
Teresa Dziczek - Gawrzyjałki

Moim zdaniem spotkania promujące kulturę powinny odbywać się cykliczne. Dla nas, mieszkańców mniejszych miejscowości jest to niezwykle ważne, ponieważ takie wydarzenie, jak dziś i na dodatek dotyczące gwary mazurskiej, jest dla nas bardzo ważne. W naszej świetlicy było to pierwsze tego typu spotkanie i mam nadzieję, że nie ostatnie.
Stefania Ciuchcińska – Gawrzyjałki

Dla mnie dzisiejsze spotkanie było bardzo ważne, ponieważ była to wspaniała okazja do tego, żeby sobie przypomnieć jak dawniej tu się rozmawiało, bo jeszcze w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych bardzo często dało się słyszeć mowę mazurską, która była powszechna.
Ewa Dziczek - Gawrzyjałki

Myślę, że takie spotkania są dla nas bardzo ważne. Nie wszyscy mogą gdzieś wyjechać, na przykład do Szczytna i wziąć udział w takim wydarzeniu i dla nas jest to niezwykle miłe, że ktoś tu przyjechał i przedstawił tak ważną dla naszej kultury sprawę, jaką jest mowa dawnych mieszkańców Mazur. Byłam pod bardzo dużym wrażeniem bezpośredniego połączenia z panem Pawłem Szutowem i możliwością usłyszenia gwary mazurskiej „na żywo”. Była to również świetna okazja do zadania kilku pytań i wyjaśnienia spraw związanych z mową mazurską, a co najważniejsze, usłyszenia na żywo piosenki mazurskiej w wykonaniu pana Pawła.
Anna Szablak - Gawrzyjałki

W naszej miejscowości spotkania, które odbywają się w świetlicy wiejskiej mają raczej charakter rozrywkowy, a tu dziś taka niespodzianka dla nas wszystkich. Dzięki prowadzącym dało się nawiązać wspaniały kontakt z mieszkańcami, którzy tu przybyli, no i przede wszystkim połączenie „na żywo” z Pawłem Szutowem dopełniło sukces tego pierwszego i ważnego wydarzenia kulturalnego w naszej wiejskiej świetlicy.
Karolina Kowalczyk – Gawrzyjałki

Z racji funkcji sołtysa, będę starała się organizować takie wydarzenia w naszej miejscowości częściej. Cieszę się z nawiązania współpracy ze Związkiem Mazurskim, którego przedstawiciele, czyli pan Robert Arbatowski i Rafał Wilczek już zapowiadają kolejną wizytę w naszej świetlicy i projekcję filmu, opowiadającego historię naszego regionu. Mam nadzieję, że to takich działań włączą się również i inne osoby oraz stowarzyszenia, które w takich miejscowościach, jak Gawrzyjałki, będą prezentować kulturę i dzieje ziemi mazurskiej.
A kto ten Wilczek, że aż taki artykuł o niej m piszą?
Rafał
2026-06-17 16:58:24
Ten człowiek ma zdolności do likwidacji i zamykania
Bodzio
2026-06-17 09:21:02
Te Spaliny sławne ze złej strony . Wczesniej pedofila złapali , teraz 3, 8 promyka. Szofer
konrado
2026-06-16 22:12:28
Uuuu to w restauracji grota pewnie szambo wybija że zmywarki
Mieszkaniec
2026-06-16 21:22:40
Dzień dobry Państwu. No wreszcie ktoś odważył się powiedzieć to głośno! Pani Radna Malwina Prusińska słusznie „męczy” odpowiednie osoby o temat Dworca PKS, bo — nie oszukujmy się — ten plac wygląda tak, jakby czas zatrzymał się tam w 1981 roku i od tamtej pory nikt nie miał odwagi tam zajrzeć. Wstyd to mało powiedziane. Nie wiem, czy Pan Michał Trusewicz faktycznie był na tym dworcu osobiście, czy tylko widział go na zdjęciu z satelity, ale skoro już rozmawiamy o transporcie, to mam kilka pytań, które aż proszą się o odpowiedź. Może jakaś kompetentna osoba z ratusza pochyli się nad tym postem — choćby na tyle, żeby nie dostać skurczu pleców. Do rzeczy: 1) Kto wydał pozwolenie dla przewoźników EGER, IKEA i całej reszty floty kosmicznej na parkowanie na parkingu przy Andresa/Lipperta? Bo wygląda to jak prywatny terminal lotniczy, tylko bez samolotów. 2) Czy właściciele tych pojazdów płacą za parkowanie? Pytam, bo parking wygląda jak powierzchnia Marsa po gradobiciu — kratery, jeziora po deszczu i dekoracje w postaci pustych butelek. NASA mogłaby tam kręcić dokument o terraformacji. 3) Dlaczego te autobusy jeżdżą przez Lipperta? Mieszkańcy mają tam survival na co dzień, a przejście przez ulicę to jak gra w „Froggera” na poziomie hard. 4) Co z autami lokalnego zbieracza skarbów? Pan został przegoniony spod Starostwa, więc przeniósł się na parking i dalej parkuje swoje rydwany pełne… powiedzmy: „kolekcji”. Czy naprawdę nie ma sposobu, żeby zakończyć tę epopeję? 5) Czy Straż Miejska lub Policja może tu zareagować? W końcu to centrum miasta, a nie strefa wolnego handlu i dowolnego parkowania. 6) I na koniec — hit sezonu. Pseudo‑przystanek na Pasymskiej, vis‑à‑vis Biedronki, na drodze krajowej 53. Autobusy zatrzymują się na jezdni, zatoki brak, linie ciągłe jak mur chiński — wyminąć się nie da, więc rano korek jak w Warszawie, tylko bez metra. Zgodnie z przepisami decyzję o lokalizacji przystanku wydaje zarządca drogi, czyli GDDKiA (albo miasto, jeśli ma zgodę). No i pytanie: kto uznał, że to dobre miejsce? Bo wygląda to jak żart, tylko nikt się nie śmieje.
MilczącyMyśliciel
2026-06-16 14:58:26
Brawo, Kaiser Wilhelm II lubi to!
Klasyk
2026-06-16 14:27:07
Na kolejowej mapie Warmii i Mazur właśnie dzieje się coś, czego mieszkańcy Wielbarka nie widzieli od ponad trzech dekad. Po 34 latach pociągi Intercity znów zatrzymają się w ich miejscowości. - Gwoli sprostowania - spółka PKP IC powstała w 2001 r, więc Wielbark nie mógł czekać na jej pociągi 34 lata
wolf
2026-06-16 11:08:10
gratuluję szczycieńskiej policji brawurowej akcji, teraz czuję się bezpieczniej
20 porcji dilerskich
2026-06-16 10:11:23
Podoba mi się zaproszę żonę na wycieczkę .
Franek66
2026-06-15 07:49:34
Tak to jest, jak brzegi zabudowane. Jezioro ok, ale bylam raz i nigdy więcej.
Gabi
2026-06-14 19:30:23